Roberto Navarro, ojciec byłego zawodnika Barcelony aktualnie grającego w Monaco, Roberta Navarro, w piątek udzielił wypowiedzi dla Catalunya Radio w programie Tot Costa. Mówił on między innymi o powodach odejścia swojego syna z klubu.
- Mieliśmy 5 ofert. José Mari Bakero był kilka razy w Pampelunie i powinienem być mu naprawdę bardzo wdzięczny. On zaplanował pewne rzeczy, ale później Ci na górze ich nie spełnili. Chciał by Robert dotarł do pierwszego zespołu, ale on nie jest osobą, która o tym decyduje, a szefostwo tego nie chciało. Propozycją Barcelony był awans do Juvenilu A. Nic więcej. Prawda jest taka, że pomiędzy propozycjami innych a Barçy było wiele różnic, zarówno sportowych, jak i ekonomicznych.
- Pep Segura powinien być dobrym pracownikiem i mieć dużo wiedzy piłkarskiej, ale nie sądzę, że wierzy w DNA Barçy. Iniesta, Xavi, Busquets, Messi… Najlepsi zawodnicy tego klubu wywodzą się z La Masii. Ludzie krytykują Mirandę i Chumiego za występ z Levante. Myślę jednak, że gdyby Miranda zaczął trenować z pierwszym zespołem rok temu, to teraz radziłby sobie lepiej. Tak samo jest z Chumim, to wielki zawodnik. Trenowanie każdego dnia z Messim i spółką czyni cię lepszym piłkarzem. I to jest właśnie projekt sportowy, o którym mówią wszyscy inni, z wyjątkiem Barcelony. Szkoda, bo można powiedzieć, że Barça ma najlepszą szkółkę i jest ponad wszystkimi pod tym względem. Nie mogę mówić źle o Pepie Segurze, ale on nie wierzy w DNA Barçy. To jest ta różnica.
- Robert jest bardzo wdzięczny Barcelonie, zwłaszcza trenerom, których miał. Począwszy od Marca Serry, który się nim zajął i wytłumaczył mu, co ma robić. Mój syn powiedział mi, że nie pozwalano mu dryblować, a ja powiedziałem mu, że to nie jest w DNA Barçy. Że musi być cierpliwy i dodawać swoje szczególne umiejętności do gry zespołu.
- Jeśli piłkarze opuszczają Barçę to dlatego, bo widzą, że w klubie nie wierzą w La Masię. Mój syn powiedział mi, że nikt nie awansuje do pierwszego zespołu. Podał mi przykład Aleñii, który ma trudno o minuty. Ostatnim wychowankiem jest Sergi Roberto, ale od czasu kiedy dostał się do pierwszego zespołu minęło już kilka lat. Wiemy, że to Barcelona, jeden z najlepszych klubów świata. Wiemy, jak trudno jest dostać się do pierwszego zespołu, ale wcześniej działo się to częściej niż teraz. Piłkarz nie jest głupi, chce tam się dostać. Mój syn chciał być profesjonalnym piłkarzem i widział, że klub nie stawia na DNA Barçy. Na szczęście García Pimienta jest teraz w Barcelonie B, bo gdyby tak nie było, gracze tacy jak Riqui Puig czy Miranda mieliby zerową szansę na grę w pierwszym zespole. Ci gracze muszą trenować z pierwszym zespołem, jeśli mają nauczyć się gry na takim poziomie.
- W naszym przypadku mogę powiedzieć, że najważniejsza była kwestia sportowa. Na tym poziomie, propozycje z innych klubów były znacznie lepsze. Jeśli chodzi o kwestie ekonomiczne, to trzeba zrozumieć, że jeśli trzeba wyjechać z kraju, to wymaga to pewnej rekompensaty. To, co przekonało Roberta do Monaco to kwestie sportowe. Nie odszedłby z klubu, gdyby propozycja sportowa innych była taka sama jak Barcelony.
