FC Barcelona rozpoczęła poszukiwania trenera po tym, jak Xavi Hernández publicznie ogłosił, że nie będzie kontynuował pracy po 30 czerwca. Deco przyznał w środę w Esport3, że nie zadzwonił jeszcze do żadnego szkoleniowca. Argumentem dyrektora sportowego Barçy jest to, że nadal nie wiedzą, jak będzie wyglądać fair play na lato, a zatem nadal nie może dać żadnemu trenerowi jasnego odniesienia do marginesu działań, które będą możliwe do wzmocnienia składu. Jest to utrudnieniem przy próbie przekonania szkoleniowca, ponieważ nie można dać mu pewności, w jakim stopniu będzie w stanie poprawić kadrę.
W każdym razie trenerzy są omawiani wewnętrznie w klubie, a MD podaje, jak wygląda obecna panorama. Jak powiedział Deco, trener, który przyjdzie, będzie musiał dostosować się do obecnych realiów FC Barcelony, które są restrykcyjne pod względem marginesu płacowego dla podpisywanych kontraktów. Szukają trenera, który ma m.in. wielką zdolność do pracy, wyraźną osobowość oraz wybitnie ofensywny styl. I jeśli lubi ustawienie 4-3-3, tym lepiej.
Mikel Arteta (Arsenal), awans
Jest bardzo lubiany za swój ofesywny styl i zamiłowanie do kombinacyjnego futbolu. Również ze względu na to, że lubi rywalizację i doskonale wie, czym jest DNA Barçy, biorąc pod uwagę, że był szkolony w akademii młodzieżowej Dumy Katalonii. Z drugiej strony ma kontrakt do 2025 roku i bardzo dobre relacje z dyrektorami Arsenalu, którzy mają duże zaufanie do jego wymagań. Poza tym jego pensja nie jest wygórowana.
Luis Enrique (PSG), awans
Jest trenerem, który przyciąga wiele uwagi, ponieważ jest ważną postacią w Barcelonie, z którą zdobył tryplet w 2015 roku. Gwarantuje ofensywną grę, intensywność fizyczną i maksymalne wymagania. Zaufanie do młodych zawodników, jedna z przesłanek wymienianych przez Deco, jest częścią filozofii Lucho, co pokazał zwłaszcza z reprezentacją Hiszpanii. Problem w tym, że ma on kontrakt z Paris Saint-Germain do 2025 roku, a Luis Enrique zazwyczaj dotrzymuje swoich zobowiązań. Pojawia się również pytanie, czy zgodzi się na powrót do miejsca, w którym odniósł sukces jako trener, ale tym razem w trudnych warunkach finansowych.
Roberto de Zerbi (Brighton), awans
Włoch jest trenerem, który przyciąga uwagę swoim ofensywnym i kombinacyjnym podejściem do gry. Z uznaniem wypowiadał się o nim Pep Guardiola, punkt odniesienia dla Culés. Wyprowadzanie piłki przez jego Brighton, z którym zajął szóste miejsce w ostatniej edycji Premier League w swoim pierwszym roku w angielskiej piłce, jest już referencją na portalach społecznościowych. Na jego niekorzyść może działać fakt, że nie ma doświadczenia w topowym klubie z wielkimi gwiazdami. Roberto de Zerbi przybył do Brighton po tym, jak odcisnął swoje piętno w Sassuolo (2018-21) i trenował Szachtar Donieck. Jego kontrakt wygasa w 2026 roku.
Xabi Alonso (Bayer Leverkusen), awans
Jest jednym z najmodniejszych trenerów i wyróżnia się konkurencyjnością swojego Bayeru Leverkusen, który prowadzi w Bundeslidze przed wszechmocnym Bayernem Monachium, grając intensywną i dynamiczną grę. Jego przeszłość w Realu gra przeciwko niemu, z całym konfliktem z czasów, gdy Mourinho był trenerem madrytczyków, a Alonso był jego taktycznym przedłużeniem na boisku i najbardziej lojalnym żołnierzem. Ponadto Liverpool, w którym grał przez pięć lat (2004-09), ma go bardzo wysoko ustawionego na liście następców Jürgena Kloppa.
Hansi Flick (bez zespołu)
Były szkoleniowiec Niemiec do września ubiegłego roku jest sprawdzonym i odnoszącym sukcesy trenerem, który w 2020 roku zdobył sekstet z niszczycielskim Bayernem Monachium. Flick ma osobowość i dobry gust w grze. Co więcej, prezydenta Laportę zawsze pociągała niemiecka szkoła trenerska. Na jego niekorzyść działa fakt, że tradycja niemieckich trenerów w Barcelonie jest ograniczona (Weisweiler i Lattek) i niezbyt udana. Ponadto jego ostatnie doświadczenie z reprezentacją Niemiec na Mistrzostwach Świata w Katarze, było fiaskiem, ponieważ nie przeszedł pierwszej rundy.
Unai Emery (Aston Villa), bez zmian
Jest wysoko ceniony w Europie za swój intensywny, zwycięski i konkurencyjny futbol. Zajmuje czwarte miejsce w Premier League z Aston Villą i pokonał Manchester City i Arsenal. W Hiszpanii trenował Almeríę, Valencię i Sevillę, gdzie trzykrotnie wygrał Ligę Europy (2014, 2015 i 2016). Zyskał uznanie i przeszedł do PSG. Barça pokonała paryżan 6-1 mimo przegranej 4-0 w pierwszym meczu, ale Duma Katalonii wzrusza na to ramionami ze względu na jego udokumentowane osiągnięcia. Poszedł do Arsenalu i zajął piąte miejsce, zanim przeszedł do Villarrealu i wygrał kolejną Ligę Europy oraz dotarł do półfinału Ligi Mistrzów. Będzie wolny w 2027 roku, chociaż zerwał kontrakt w połowie sezonu, aby przejść do Aston Villi. Tam ma "feeling" z Monchim, dyrektorem sportowym.
Jürgen Klopp (Liverpool), przypadek specjalny
Niemiecki trener Liverpoolu bardzo podoba się Joanowi Laporcie, ponieważ jego drużyny są konkurencyjne i intensywne, a Klopp ma dużo charyzmy. Podobnie jak w Dortmundzie z Gündoganem i Lewandowskim jako podpiecznymi, na Anfield odcisnął swoje piętno, wygrywając Ligę Mistrzów i docierając do dwóch finałów. Jest teraz na szczycie Premier League, którą wygrał w 2020 roku. Jego kandydatura jest jednak nierealna, ponieważ ogłosił odejście z Liverpoolu, gdyż chce odpocząć po dziewięciu intensywnych i napiętych latach. Barça nie rozmawiała z nim, ale ma informacje, że co najmniej do grudnia nie wróci na ławkę.
Sergio Conceiçao (Porto), spadek
Portugalski trener jest dobrze znany w Barcelonie i może pochwalić się solidnymi osiągnięciami w Porto. Jego kontrakt wygasa w czerwcu i w Portugalii jest już pewne, że nie będzie go przedłużał. Nie jest jednak jednym z najlepszych kandydatów, ponieważ jest znany jako nieelastyczny trener z wybuchową osobowością, zwłaszcza przed mediami.
Imanol Alguacil (Real Sociedad), spadek
Imanol jest wysoko ceniony za sposób, w jaki sprawił, że Real Sociedad ewoluował, przekształcając go w czysto atakującą drużynę o dużej zdolności kombinacyjnej. Uważa się jednak, że wielkość Barçy w dobrych, ale przede wszystkim w złych momentach, może działać przeciwko niemu i że poza środowiskiem tak dobrze mu znanym, jak klub z San Sebastián, nie będzie mu tak łatwo narzucić swoje pomysły.
Míchel (Girona), spadek
W Barcelonie bardzo dobrze mówi się też o Míchelu za jego pracę w konkurencyjnej i spektakularnej Gironie. Chwali się też jego pokorę, aby dostosować się i zintegrować z codziennym życiem w Katalonii, będąc legendą na Vallecas. Na jego korzyść nie działa fakt, że jego kariera w najwyższej klasie rozgrywkowej jest uważana za krótką. Jego kontrakt wygasa w 2026 roku, a on już jasno wyraził swoją lojalność wobec klubu z Montilivi.
