Pau Cubarsí wspomina bardzo konkretną postawę swojego ojca, kiedy ten przychodził go oglądać: zagrzewał z linii bocznej wszystkich. Tak opowiedział o tym w wywiadzie udzielonym „El País", w którym mówił o roli swojej rodziny w okresie dorastania.
Jego ojciec również jest kibicem Barçy i cieszył się, patrząc na niego na murawie. Środkowy obrońca podkreślił jednak spokój, z jakim towarzyszył on jego pierwszym krokom: „Nigdy mnie nie naciskał, zawsze dawał mi moją przestrzeń". Sposób wspierania, który piłkarz wspomina, mówiąc o swoim dzieciństwie.
Rodzice zaprowadzili go do gry w Vilablareix
Relacja Cubarsíego z futbolem zaczęła się daleko od wielkich stadionów. Wyrósł w Estanyol, miejscowości, która nie ma nawet boiska piłkarskiego. Jego rodzice, Robert i Glòria, zapisali go do Vilablareix, gdzie zaczęła się droga, która później zaprowadziła go do akademii Girony, a w końcu do wylądowania w grupach młodzieżowych Barçy.
W tym samym duchu jego przybycie do La Masii nastąpiło w roku 2018, kiedy miał jedenaście lat, po okresie w gironskiej piłce młodzieżowej. Za tą drogą stali rodzice, którzy zapisali go do jego pierwszego zespołu, długo przed tym, zanim jego nazwisko pojawiło się w składach pierwszej drużyny Blaugrany.
Rodzinna stolarnia nadal jest częścią jego życia
Robert pracuje jako stolarz — to zawód o długiej historii w rodzinie. Interes otworzył bowiem pradziadek piłkarza, na początku minionego wieku. Sąsiedzi nadal widywali ojca środkowego obrońcy, jak jeździ swoją furgonetką, podczas gdy jego syn zaczynał być znany ze swojej gry w Barçy.
Ten sam reportaż opowiadał, że Pau wracał do miejscowości, kiedy pozwalały mu na to kalendarz i nauka, i że pomagał ojcu w stolarni. Zachował też swoje przyjaźnie i zdarzało mu się przychodzić na boisko Vilablareix, żeby popatrzeć na grę kolegów. Tam, jeszcze jako dziecko, udzielił swojego pierwszego wywiadu, lokalnemu radiu. Skok do zawodowej piłki zmienił jego obowiązki, ale nadal znajdował okazje, żeby wracać do miejsc, w których zaczynał.
