FC Barcelona wraca w tę niedzielę (godz. 14.00, Spotify Camp Nou) do rozgrywek po przerwie na mecze reprezentacji. Podopieczni Hansiego Flicka podejmą Villarreal, który – choć nie przeżywa obecnie najlepszego okresu (ósme miejsce w La Lidze i 28. w Lidze Mistrzów) – dysponuje dynamicznymi i szybkimi piłkarzami, którzy mogą wyrządzić wiele szkód. Lider tabeli natomiast ma za sobą spektakularną remontadę na Metropolitano (1:2), choć w pierwszej połowie Atlético Madryt zadało wiele ciosów właśnie na skrzydle, na którym gra Joao Cancelo.
Portugalczyk znalazł się pod ostrzałem krytyki po tym występie, ale oczywiste jest, że Hansi Flick czerpie z niego znacznie więcej korzyści niż strat i że nadal będzie liczył na tego piłkarza, w którym pokłada pełne zaufanie. W związku z kontuzją Xaviego Esparta i możliwym odejściem Alejandro Balde Portugalczyk ma praktycznie zagwarantowane miejsce w pierwszym składzie, chyba że niemiecki trener, korzystając z powrotu Erica Garcii i Andreasa Christensena, zdecyduje się przesunąć Gerarda Martína na lewą stronę obrony.
W każdym razie wszystko wskazuje na to, że Cancelo wystąpi w pierwszym składzie, a biorąc pod uwagę preferencje Flicka, pojawia się pytanie, co trener może zrobić, aby zminimalizować ryzyko związane z wystawieniem tak ofensywnego obrońcy, który czasami opuszcza swoją pozycję.
Dla analityka Lluísa Carrerasa, posiadającego wieloletnie doświadczenie zarówno jako piłkarz, jak i trener, rozwiązanie ma charakter bardziej zbiorowy niż indywidualny. „Barça pod wodzą Flicka nigdy nie zapobiegnie kontratakom przeciwników, ponieważ gra bardzo wertykalnie, z otwartą formacją i bardzo wysuniętą linią obrony. Dlatego każda strata piłki stanowi zagrożenie. A tym bardziej w starciu z drużynami na wysokimpoziomie, które przed długimi podaniami najpierw kombinują krótkimi podaniami, aby przyciągnąć pressing i znaleźć wolną przestrzeń”, wyjaśnia Carreras w rozmowie ze Sportem.
Według Lluísa Carrerasa najlepszym sposobem na zabezpieczenie się, gdy na boisku jest Cancelo, jest bardziej selektywne podejście do ataków i kontrola nad sytuacją. „Trzeba grać bardzo zwarto, popełniać drobne faule, utrzymywać posiadanie piłki, kierować przebiegiem meczu, zwłaszcza gdy ma się przewagę… Jest wiele czynników, ale trzeba pamiętać, że styl Flicka polega na wejściu na ring bokserski i rozpoczęciu walki. Zazwyczaj wychodzi z tego zwycięsko, ale czasami drużyna przeciwna może zadać cios”, dodaje kataloński analityk.
Wniosek jest taki, że nie ma drużyny idealnej. Bardzo trudno jest zredukować ryzyko do zera. Można jednak ograniczyć straty i sprawić, by w meczu przeciwnik nie miał sześciu czy siedmiu okazji, jak to miało miejsce w przypadku Atlético, a tylko dwie lub trzy. Najważniejsze są aspekty związane z piłką – jeśli ją kontrolujesz, przeciwnik może robić, co chce, ale będzie mu bardzo trudno, jak mawiał Johan Cruyff.










