FC Barcelona próbowała pozyskać środkowego obrońcę w ostatnich dniach letniego okienka transferowego, ale ostatecznie się nie udało. Kataloński klub rozważał jednak kilku obrońców wiosną i latem. Powodem, dla którego nie pozyskano żadnego z nich, był brak możliwości pozyskania najbardziej przekonującej opcji oraz brak niezbędnego wsparcia ze strony sztabu technicznego i działu sportowego. Było jasne, że nie zamierzali sprowadzać zawodnika za Hansiego Flicka, który nie był przekonany.
Trener chciał lewonożnego środkowego obrońcy, który mógłby grać również jako boczny defensor, a obszar sportowy przygotował serię raportów. Najbardziej kompletny był Josko Gvardiol, piłkarz Manchesteru City, który bardzo dobrze radzi sobie zarówno na pozycji środkowego, jak i bocznego obrońcy. Jednak po wstępnym rozeznaniu stało się jasne, że Chorwat nie był realną opcją, ponieważ wolał pozostać w Manchesterze. W rzeczywistości przedłużył kontrakt do 2031 roku. Innym zawodnikiem, który pasował do profilu i znajdował się wysoko na liście potencjalnych celów, był Alessandro Bastoni z Interu Mediolan, ale Flick nie był do końca przekonany. Bardziej imponował mu Gerard Martín, którego sam stworzył po przekwalifikowaniu go z bocznego obrońcy na środkowego.
Pod koniec ubiegłego sezonu trener poprosił o przedłużenie kontraktu Andreasa Christensena, na co klub przystał pomimo jego historii kontuzji. Flick ma do niego wielkie zaufanie ze względu na jego umiejętności techniczne i doświadczenie, a zawodnik zaakceptował obniżkę pensji i podpisał kontrakt na kolejne dwa sezony.
Po otrzymaniu oferty od Jorge Mendesa w czerwcu Barça rozważała zakontraktowanie Jorge Salinasa z Racing Santander. Kataloński klub był skłonny zapłacić za niego około 5-6 milionów euro, ale Racing argumentował, że w życie weszła już klauzula, która po awansie do Primera División podniosła jego cenę do 16 milionów euro. Barcelona odrzuciła tę opcję, ponieważ postrzegała gracza jako obiecującego młodego zawodnika, który jeszcze nie rozwinął się w pełni.
W międzyczasie Ronald Araujo pojechał na Mistrzostwa Świata z myślą o pozostaniu w klubie, po tym jak przezwyciężył problemy ze zdrowiem psychicznym, które wykluczyły go z gry na kilka miesięcy. Po powrocie do zdrowia Flick nie wystawiał go zbyt często na pozycji środkowego obrońcy, ale wystawiał go na boku defensywy, a nawet jako napastnika, a przed wyjazdem na Mistrzostwa Świata nie powiedział mu, że na niego nie liczy. Obszar sportowy podejrzewał jednak, że Flick w końcu mu to powie, co zresztą się stało.
W kontekście poszukiwań środkowego obrońcy latem z Barceloną łączono kilka nazwisk, takich jak Schlotterbeck z Borussii Dortmund, którego Flick dobrze znał; Konaté, którego kontrakt z Liverpoolem wygasał; Senesi, który również był wolnym graczem po nieprzedłużeniu kontraktu z Bournemouth; oraz Van de Ven, reprezentant Holandii z Tottenhamu. Jednak z żadnym z nich nie wynikło nic poważnego, ponieważ nie byli priorytetem, jak Niemiec czy Holender, albo nie pasowali do wymaganego profilu, jak Francuz i Argentyńczyk. Kilka miesięcy wcześniej Guéhi został już wykluczony i trafił do City.
Gvardiol przedłużył kontrakt z City pod koniec lipca, a Flick wykluczył Bastoniego, ponieważ nie był tak szybki, jak by chciał. W Barcelonie podejrzewano nawet, że Włoch trafi do Realu Madryt, ale nie chciano wywierać presji na trenera: jeśli nie był przekonany do zawodnika Interu Mediolan, sprawa była zamknięta.
W sierpniu, wciąż bez nowego środkowego obrońcy, nastąpiło odejście Araujo po tym, jak Flick powiedział mu na obozie przygotowawczym, że nie będzie dużo grał, biorąc pod uwagę, że w hierarchii trenera jest za Cubarsím, Gerardem Martínem i Christensenem. Urugwajczykowi zaproponowano wypożyczenie do Liverpoolu i nie wahał się ani chwili.
W lipcu, w samym środku Mistrzostw Świata, Barcelonie zaproponowano Aymerica Laporte. Zawodnik Athleticu prezentował bardzo wysoki poziom, ale Barça nie chciała traktować Mistrzostw Świata jako punktu odniesienia, biorąc pod uwagę, jak krótkie są rozgrywki. Co więcej, podejrzewano, że baskijski klub, który miał z nim kontrakt na kolejne dwa lata, nie sprzedałby go Barcelonie za żadne skarby świata. W sierpniu pojawiło się nazwisko Cutiego Romero; on również zaliczył świetny mundial, ale ponieważ nie był lewonożny, nie przekonał Flicka.
Po pozyskaniu Gordona, Adeyemiego, Bisiwu, Cancelo i wielkiej niespodzianki w postaci Rodriego, a także biorąc pod uwagę, że potrzebowano również napastnika (głównym celem był Julián Álvarez, ale ostatecznie pozyskano Gabriela Jesusa), pod koniec okiena transferowego nie zostało zbyt wiele pieniędzy na środkowego obrońcę. Pini Zahavi zaoferował Lukebę z RB Lipsk, ale oferta nie doszła do skutku.
W związku z bliskim transferem Álvaro Cortésa pod koniec sierpnia rozważano możliwość pozyskania Holendra Ruuda Nijstada, który od kilku miesięcy otrzymywał pozytywne opinie. Pomimo chęci zawodnika żądania Twente stały się wygórowane i transfer upadł w ostatnim dniu okienka transferowego. Widząc, że pozyskanie obrońcy będzie trudne, a Eric Garcia był preferowanym kandydatem na prawego defensora przed Julesem Koundé, uzgodniono, że Francuz uzupełni opcje w środku obrony,, ale jak dotąd nie był zbyt często wykorzystywany na tej pozycji.












