Były zawodnik m.in. Barcelony, Thierry Henry, udzielił wywiadu madryckiemu AS-owi.
AS: Widzisz Xaviego w MLS?
Thierry Henry: Xavi może zrobić co tylko zechce. Jest tak dobry, co wiedzą chyba wszyscy, że każda podjęta przez niego decyzja powinna zostać zaakceptowana na całym świecie.
Pasowałby do MLS?
On mógłby grać gdziekolwiek by zechciał. Wszędzie by pasował, choć Barça jest Barçą. Jego ruchy wyznaczają kierunek dla całego zespołu.
A Ty, jak długo masz zamiar grać?
(śmiech) Obowiązuje mnie kontrakt i nie mam zamiaru myśleć do przodu. Wciąż sprawia mi to przyjemność.
Co planujesz po zakończeniu kariery?
Wrócę do Londynu, do mojej córki.
Spędziłeś tam najlepsze lata swojej kariery.
Jeśli mówimy o futbolu, kocham Arsenal. To mój dom. Tam stałem się szczęśliwy, po ciężkich etapach w Monaco czy Juventusie. Gra na Highbury była dla mnie czymś specjalnym. Następnie nadszedł etap w Barcelonie, który różnił się w tak wielu dziedzinach. Dzięki Barçy w inny sposób zacząłem myśleć o futbolu, kulturze, życiu...
Dużo nauczyłeś się od Rijkaarda?
Jasne! Jak i od każdego innego trenera w mojej karierze. Mój pierwszy sezon w Barcelonie nie należał do najlepszych, jednak był bardzo ważny.
Twój transfer do Barcelony był bardzo głośny.
Rozmawialiśmy na ten temat od dłuższego czasu. Latem 2006 roku zdecydowaliśmy, że jeszcze na rok pozostanę w Arsenalu i rok później zmiana nadeszła.
Co znaczyło dla Ciebie przywdziewanie barw Barçy?
Wygraliśmy wszystko dzięki świetnej grze w piłkę. Co to było! Graliśmy wspaniale, niesamowicie. Barça sześciu pucharów. Brzmi nieźle, co? Sześć pucharów! Wygraliśmy wszystko i podbiliśmy świat piłki, przy okazji zachwycając nawet rywali.
Byliście w rękach Pepa.
A niektórzy krytykowali go o brak doświadczenia w pracy z elitą... Guardiola to niesamowity trener. Teraz łatwo o tym mówić, jednak wtedy był na tyle silny, że zdecydował się na przejęcie zespołu pełnego gwiazd i poprowadził go do chwały.
Które spotkanie pamiętasz najlepiej?
Mecz, który praktycznie zapewnił nam mistrzostwo, choć jeszcze nie matematycznie.
Strzeliłeś wówczas dwa gole?
(śmiech) Tak! 2:6 na Bernabéu. Nigdy tego nie zapomnę. Goleada przeciwko Madrytowi na jego stadionie! Co za niesamowita przyjemność! Wiesz, co mnie najbardziej zadziwiło?
Gole Messiego?
Nie, nie. Przylot do Barcelony. Gdy cieszyliśmy się ze zwycięstwa w szatni, Eto'o powiedział mi: "Widzisz co się teraz dzieje? Poczekaj, aż przylecimy na El Prat. Zobaczysz, czym jest prawdziwa miłość do tych barw i to, czym jest Barça". Nie pomyilł się. Fani przyszli na lotnisko. Była to wspaniała chwila, pełna emocji. Nawet dziś, gdy ktoś widzi mnie w Barcelonie, mówię o tym.
Co powiesz o Leo?
Nie mam dwóch godzin, aby opowiadać o jego grze. Jest najlepszy na świecie. Zawsze gra z uśmiechem na ustach, zawsze chce mieć piłkę koło siebie. Trzeba dziękować losowi, który połączył Barçę i Messiego.
Przyjmując, że Arsené Wenger jest Twoim futbolowym ojcem, kim jest Pep Guardiola?
Chcę uściślić jedną rzecz: Wenger i Arsenal, w porównaniu do reszty, są jak Chicago Bulls i Michael Jordan w koszykówce; coś niewytłumaczalnego, niesamowity 'feeling'. Guardiola jest jak na tę chwilę najlepszym trenerem na świecie. To jasne. Pep kontroluje wszystko, co się tylko da, każdy aspekt życia. Z jednej strony może być to mocno przytłaczające, a z drugiej działa to na korzyść piłkarzy, ponieważ uwalnia cię to od wielu rzeczy. Guardiola umie przewidzieć to, co wydarzy się na boisku, wie jak odnieść sukces. Najlepsze jest to, że zawsze ma racje. Wszystko ma w swojej głowie. Jest niesamowity. Guardiola jest bardzo pewny, pyta w taki sposób, że dostaje to, czego chce. Wszystko to sprawia, że jest inny niż każdy inny trener.
