Legenda FC Barcelony, Xavi Hernández, przerwał milczenie w obszernym wywiadzie dla magazynu France Football, w którym opowiedział o swojej karierze i niedawnym pobycie na ławce trenerskiej. Pozytywnie ocenił swój czas na stanowisku trenera i mówił o stawianiu na młodych, którzy powinni być teraźniejszością i przyszłością klubu.
„Patrząc wstecz, nasz bilans - w tym mojego sztabu - jest bardzo pozytywny, ponieważ klub był w jednej z najgorszych sytuacji w swojej historii, gorszej nawet niż na początku XXI wieku. Oczekiwania były bardzo wysokie w oparciu o moją historię. Moje głębokie przywiązanie do Barçy czasami działało na moją niekorzyść, może czasami byłem zbyt sentymentalny, ale ta przygoda była prawdziwym doświadczeniem edukacyjnym. Zdaję sobie sprawę, że popełniłem kilka błędów w zarządzaniu. Pod względem taktycznym odejście Busquetsa zmusiło nas do przemyślenia naszej gry. Postawiłem na środek pola z trzema atakującymi zawodnikami, co nie zawsze się opłacało. Poza tytułami, jestem dumny, że zaufałem nowemu pokoleniu: Fermínowi Lópezowi, Lamine Yamalowi, Pau Cubarsíemu, Alejandro Balde.... Ci młodzi ucieleśniają przyszłość klubu”, powiedział Xavi, który przypomniał, jak doszło do podpisania kontraktu z Barçą.
„Barça chciała mnie już dwa razy przed telefonem Laporty, ale nie czułem się jeszcze gotowy. Miałem za sobą dwa i pół sezonu w Al Sadd, podczas których mogłem trenować, próbować różnych rzeczy i zdobywać tytuły. Musiałem wszystko uporządkować. Moje pierwsze półtora roku w Barcelonie było bardzo, bardzo dobre. Mieliśmy dobry projekt z Mateu Alemanym i Jordim Cruyffem, który pozwolił nam zająć drugie miejsce w La Lidze, a następnie wygrać ją w 2023 roku, a także Superpuchar Hiszpanii. Potem wyniki nie były już tak dobre. Odejście Jordiego i Mateu było ciężkim ciosem”, powiedział Xavi, który pomimo odejścia z klubu przyznał: "Jestem uprzywilejowany, przekroczyłem swoje dziecięce marzenia" i był wdzięczny, ponieważ: "Gdziekolwiek udam się na świecie, ludzie przypominają mi o moim pobycie w Barcelonie, reprezentacji i tytule mistrza świata".
Oprócz oceny swojego pobytu w Barcelonie w roli trenera pierwszej drużyny, Xavi Hernández dokonał również obszernego przeglądu całej swojej kariery piłkarskiej i nie zawahał się podkreślić: „Cruyff miał na mnie ogromny wpływ”. I wyjaśnił kluczowe elementy swojego stylu.
„Dla mnie piłka nożna to przede wszystkim gra. Oczywiście celem jest zwycięstwo, ale to przychodzi naturalnie, jeśli grasz dobrze i dobrze się bawisz na boisku. Moja filozofia opiera się na czterech P: pressing, aby szybko odzyskać „naszą” piłkę, ponieważ musimy założyć, że jest ona nasza. Posiadanie, ponieważ jeśli nie mam piłki przez 90% czasu, cierpię. Pozycja: Każdy gracz zajmuje określony obszar i wie, gdzie znajduje się jego kolega z drużyny. Percepcja, czyli rozumienie gry i przewidywanie w celu podejmowania najlepszych decyzji. Dodałbym jeszcze piąte P: Pasja, bo jeśli piłkarz czuje się spełniony, to w bardziej naturalny sposób doświadcza sukcesu”, powiedział Xavi, który przyznał, że szuka "ekscytującego projektu", aby kontynuować karierę trenerską.
„Mam ambicję wygrywania trofeów. Będę słuchał różnych ofert”, powiedział Xavi, który zapytany o możliwość trenowania w lidze francuskiej, podkreślił ogromny potencjał PSG Luisa Enrique.
Innym tematem poruszonym przez w wywiadzie dla France Football była udana kariera zawodnicza Xaviego i to, jak blisko był zdobycia Złotej Piłki, nagrody przyznawanej przez francuski magazyn. Były pomocnik chciał jasno powiedzieć: „Nie uważam się za lepszego piłkarza niż Lionel Messi czy Cristiano Ronaldo” i był dumny z tego, że trzykrotnie udało mu się stanąć na podium tej nagrody.
„Nie miałem umiejętności wygrywania meczów w pojedynkę. Jestem dumny z tego, że trzykrotnie zająłem trzecie miejsce, nawet jeśli Brązowa Piłka nie jest oficjalnie przyznawana. Szkoda! Chciałbym, aby France Football dała mi ją do wystawienia w moim muzeum!”, zażartował Xavi, który powiedział również: "Zdjęcie z moimi przyjaciółmi Andrésem i Leo jest historyczne, niesamowite. Reprezentuje zwycięstwo filozofii, wyjątkowe uznanie naszego stylu i naszego dziedzictwa".
