Wieczorem, siedemnastego sierpnia 2011 roku, dobiegał końca rewanżowy mecz Barcelony z Realem Madryt. Duma Katalonii prowadziła 3:2, przed momentem zwycięską bramkę zdobył Leo Messi, piłkarze chcieli szybko zakończyć ten mecz, na trybunach prawdziwa feta, jednak nagły, zupełnie bezsensowny atak Marcelo na Ceska spowodował prawdziwą awanturę na boisku. Szkoleniowiec Realu Madryt wsadził palec w oko jednemu z członków sztabu szkoleniowego Barcelony, a później postanowił, w dość żałosny sposób, udawać, iż nic nie zrobił. Na konferencji prasowej, gdy jeden z dziennikarzy zapytał, dlaczego Mourinho wsadził palca w oko Vilanovie, ten odpowiedział: -
Nie mam nic do powiedzenia na temat Pipo Vilanovy, czy jak tam mu na imię... Czy włożyłem palec w oko Tito Vilanovy? Nie znam żadnego Pito Vilanovy.
Teraz blisko rok po tamtym zajściu, sytuacja prezentuje się zgoła odmiennie. Sandro Rosell na wczorajszej konferencji prasowej przemówił: -
El nou entrenador del Barça serà Tito Vilanova!. Oznacza to mniej więcej tyle, że Jose Mourinho prawdopodobnie będzie miał więcej szacunku dla jakiegoś tam Pito. Już nie jest anonimowym asystentem Guardioli, tylko trenerem jednej z najlepszych drużyn świata.
W wywiadzie dla
L’Équipe Xavi Hernandez powiedział: -
Barça kształtuje swoich piłkarzy tak, jakby mieli zostać trenerami. Te słowa idealnie pasują do kariery nowego szkoleniowca Dumy Katalonii. Francesc "Tito" Vilanova i Bayó swoją pikarską przygodę rozpoczął w 1984 roku, gdy wstąpił w szeregi La Masii. Po dwóch tygodniach zaprzyjaźnił się z niejakim Pepem, który w przyszłości grał w bordowo-granatowej koszulce z napisem Guardiola. Fakt, iż Tito jest o dwa lata od niego starszy, nie przeszkodził chłopcom w nawiązaniu znajomości, która przetrwała aż do dziś.
Od najmłodszych lat Vilanova wykazywał się charakterkiem. W wieku 21 lat Tito był zawodnikiem Barçy B i jak najszybciej chciał trafić do pierwszej drużyny, więc postawił szefom klubu ultimatum – albo trafiam do pierwszego zespołu w ciągu dwóch lat, albo odchodzę. W jednym z wywiadów opowiadał o tej sytuacji: -
Po kilku latach zdałem sobie sprawę, że się pomyliłem, bo mój styl gry idealnie pasował do stylu Barçy, z kolei w innych klubach nie było mi łatwo przystosować się do innych stylów. Być może w Barcelonie też sukcesu bym nie odniósł, ale pospieszyłem się. To nie był konieczny ruch w wieku 21 lat. To osobiste doświadczenie wciąż jest obecne i jeśli najmłodsi zapytaliby mnie o radę, to powiedziałbym im, żeby się nie śpieszyli, bo jeśli chcą grać w Primera, to będą mieli na to czas. Ponadto, Carles Rexach, trener Vilanovy w drużynie Juvenil, mówi o nim w taki oto sposób: -
Ma charakter, uwaga! Nie wybaczał mi jak go zmieniałem!
Tito jako zawodnik grał również w klubach takich jak Figueres, Celta, Badajoz, Mallorca, Lleida, Elche i Gramanet. Przede wszystkim był wspaniałym asystentem na boisku, potrafił dogrywać wspaniałe piłki do kolegów z zespołu, o czym przekonywał Altamira, były kolega Vilanovy z zespołu, a także trener od przygotowania fizycznego w zespole Guardioli: -
Graliśmy o awans. Zostałem pichichi dzięki asystom Tito. Miał oko.
Po zakończeniu piłkarskiej kariery, Tito został trenerem. W tej roli debiutował w drużynie Cadete Barçy, a w swoim składzie miał takich piłkarzy jak Messi, Fabregas, czy Piqué. Później pracował w zespołach takich jak Palafrugell i Figueres. W 2007 roku do Vilanovy zgłosił się Pep Guardiola i zaoferował mu posadę asystenta w Barçy B. W tym momencie rozpoczyna się najlepszy etap w karierze młodego szkoleniowca.
Tito od zawsze pozostawał w cieniu Guardioli, jednak nikt nie mówił o nim inaczej, niż „prawa ręka
Mistera”. W ciągu ostatnich pięciu lat, od momentu zatrudnienia w Barçy B, Vilanova praktycznie nigdy nie pokazywał się publicznie. Jestem przekonany, że wielu kibiców piłkarskich słyszało o nim po raz pierwszy w sierpniu 2011 roku, po słynnej „kłótni” z Mourinho lub w listopadzie tego samego roku, gdy u drugiego trenera Blaugrany wykryto nowotwór ślinianki przyusznej. Guardiola zawsze podkreślał, jak wiele znaczą dla niego porady Tito. Uważał go za człowieka, który zawsze podejmuje dobre decyzje w najtrudniejszych momentach. Vilanova jest typem zwycięzcy, nigdy nie poddaje się przed osiągnięciem wyznaczonego celu; wiele wymaga od swoich piłkarzy. Ponadto, nowy trener Barcelony ma podobną wizję gry do Pepa – ofensywny styl, długie utrzymywanie się przy piłce, wysoka gra w obronie. Cztery lata w pierwszym zespole u boku Guardioli pomogły mu w zdobyciu opinii ambitnego i ciężko pracującego człowieka.
Na wczorajszej konferencji prasowej walory Vilanovy podkreślał Andoni Zubizarreta, dyrektor sportowy Barcelony: -
Bardzo ważna jest dla nas kontynuacja długofalowego planu. Vilanova w idealny sposób reprezentuje naszą filozofię, canterę, model klubu… Nie było lepszego kandydata. Słowa wsparcia dla nowego szkoleniowca wysłał także jego mentor, Pep Guardiola: -
Klub, zatrudniając Vilanovę, podjął wspaniałą decyzję. Tito jest bardzo dobrze przygotowany do pracy trenera, na pewno da z siebie wszystko. Można się po nim spodziewać tylko i wyłącznie dobrych rzeczy. On przekaże piłkarzom to, czego ja nie umiałem. Najlepszym znakiem tego, że zatrudnienie Tito jest dobrą decyzją, jest fakt, iż piłkarze na treningu trenowali jak prawdziwe bestie.
Vilanova, według piłkarzy, jest kimś bardzo podobnym do Guardioli. Thierry Henry powiedział o nich: -
Są jak bracia bliźniacy, natomiast Busquets opisał Tito jako osobę
podobną do Pepa, jednak spokojniejszym od niego. Według Andresa Iniesty, trener z Bellcaire d'Empordà
jest jak książka – możesz go słuchać niesamowicie długo, jednak nigdy się nie znudzi.
Przed Tito Vilanovą najtrudniejsze zadanie w jego karierze. Zostanie szkoleniowcem jednej z najlepszych drużyn na świecie. Zasiądzie na stanowisku, na którym, jak mówił ‘Zubi’,
każdy trener zmaga się z niesamowitą presją, a poprzeczka jest zawieszona niezwykle wysoko… Przy zatrudnianiu nowego szkoleniowca zawsze pojawia się ryzyko. Andoni Zubizarreta na wczorajszej konferencji prasowej powiedział: -
Ryzyko w futbolu jest czymś, czego nie uda się uniknąć. Każda decyzja jest obarczona ryzykiem. Stare powiedzenie mówi – kto nie ryzykuje, ten nie ma. Czy szefowie Dumy Katalonii zatrudniając Vilanovę podjęli dobrą decyzję? Przekonamy się w najbliższych tygodniach.
_________________________________________________________________
Przy okazji chciałbym podziękować Creusowi (twitter.com/creus_fcb; cavernablaugrana.blogspot.com) za informacje, z których skorzystałem przy tworzeniu tego tekstu.
