16 grudnia 1990 roku na Camp Nou pojawiła się nowa twarz. Dziewiętnastoletni Pep Guardiola zadebiutował na własnym stadionie w meczu przeciwko Cadiz, który drużyna z Katalonii wygrała 2:0 dzięki bramkom strzelonym przez Txikiego oraz Bakero. Młody pomocnik zaimponował swoim występem Johanowi Cruijffowi, dzięki czemu zyskał jego zaufanie i rozpoczął piękną, trwającą jedenaście sezonów przygodę. Pep rozegrał 378 meczów w koszulce Barcelony, w których strzelił 11 goli oraz zaliczył 37 asyst. Odszedł w 2001 roku do włoskiego Brescia Calcio, lecz do stolicy Katalonii powrócił zaledwie 6 lat później. W międzyczasie zakończył karierę piłkarską w meksykańskim klubie Dorados w wieku 34 lat, a następnie zrealizował kurs trenerski, aby w 2007 roku objąć Barcelonę B, zastępując Quique Costasa. Podczas swojej oficjalnej prezentacji w drugiej drużynie Barcy powiedział: “Teraz już nie liczy się to, kim byłem jako piłkarz. Jako trener zaczynam od zera, tylko zwycięstwa dadzą mi wiarygodność. To jedyny sposób, abym mógł rozwinąć się jako szkoleniowiec. Naszym priorytetem jest dalsze szkolenie wspaniałych piłkarzy, jednakże bez wygrywania i awansu do drugiej ligi, nie będę w stanie kontynuować tutaj swojej pracy”. Katalończyk osiągnął swój cel, przez co rok później awansował na stanowisko szkoleniowca pierwszej drużyny FC Barcelony, a drugi zespół powierzono Luisowi Enrique. Guardiola w trakcie kariery trenerskiej w Dumie Katalonii zdobył wszystkie możliwe trofea, odnosząc największy sukces w trakcie swojego pierwszego sezonu, kiedy to wraz z piłkarzami zdobył trofea trzech najważniejszych rozgrywek: LaLiga, Copa del Rey oraz Ligi Mistrzów.
