Xavi Espart zaprezentował się podczas presezonu z grupą wychowanków i zrobił tak duże wrażenie, że w ciągu zaledwie kilku tygodni Hansi Flick uwierzył, że zostanie jego podstawowym lewym obrońcą, gdzie nigdy wcześniej nie grał. Wiarę trenera podziela klub, który zaproponował mu przedłużenie kontraktu. W ten piątek Espart przedłużył umowę do 2030 roku.
W sali, w której Xavi świętował przedłużenie kontraktu z mediami, słychać było okrzyki najmłodszych członków rodziny Espart. Przybył otoczony najbliższymi. „O kim myślę? O moich rodzicach, za to, że wszędzie mnie zabierali i teraz widzę ich tutaj. To bezcenne”, powiedział wychowanek, który marzy o wygraniu Ligi Mistrzów.
Kontuzja, którą wciąż leczy, nadeszła w nieodpowiednim momencie, po jego znakomitym występie na Parc des Princes. Jak powiedział, wsparcie, jakim obdarzyli go najbliżsi, pomogło mu skupić się na powrocie do zdrowia: „Bardzo ważne jest, żeby otaczać się dobrymi ludźmi, moją rodziną… Kontuzje są częścią futbolu i trzeba się z tym pogodzić. Tak, doznałem kontuzji w dobrym dla mnie momencie, ale dlatego codziennie pracuję z pewnością siebie i robię postępy”.
„Od dziecka marzyłem o grze dla Barcelony. Od dziecka jestem kibicem Barcelony, zawsze chodziłem na stadion. Mam w domu oprawioną koszulkę z debiutu, a ta będzie następna”, kontynuował Espart. Osobą, która dała mu tę szansę, ten ostatni impuls, był Hansi Flick. „Zawsze dawał mi dużo pewności siebie i myślę, że wiedziałem, jak to wykorzystać. To był mój cel, ale to dopiero początek. Muszę się ciągle rozwijać”, podkreślił wychowanek.
Trener porównał go do Lahma, czym zaskoczył samego Esparta. „Kiedy Flick to powiedział, byłem trochę zaskoczony. Nie chcę porównywać się z kimś z tak niesamowitą karierą, ale jeśli trener tak mówi, to daje ci to pewność siebie i pomaga grać spokojnie. Odebrałem to jako komplement”, powiedział.
Espart mówił z opanowaniem i pewnością siebie, z tą samą, którą prezentuje na boisku. Nie przeszkadza mu też gra na lewej stronie; wręcz przeciwnie. „Czuję się komfortowo, bo mogę grać do środka. Gdziekolwiek mnie będą potrzebować, będę tam”, podkreślił. Zawodnik Barcelony wyjaśnił, że bada obszary do poprawy ze sztabem i chce się rozwijać, zwłaszcza poprzez doskonalenie swoich pojedynków obronnych.
Espart jest ostatnim graczem z pokolenia 2007, który, podobnie jak Lamine, Cubarsí i Bernal, trafił do pierwszej drużyny. „Widząc tylu kolegów z drużyny, z którymi grałem całe życie, grających tutaj, w pierwszej drużynie, można uwierzyć, że to prawda. To mnie bardzo cieszy”, powiedział. „Dotarcie tutaj jest trudne, podobnie jak pozostanie tutaj. Moim marzeniem i celem jest zrobienie kariery w Barcelonie, klubie mojego życia. Skupiam się na rozwoju osobistym, aby dotrzeć na szczyt”, podsumował.










